برچسب ها :فردریش نیچه

نزیستن

  |فرشاد نوروزی   با به تعلیق در آوردن امر والا، آنچه انسان را به زیستن وا می دارد فهم ناپذیری و عدم پذیرش «نبودن» است. در پس هر پیشرفت بزرگ در تاریخ بشری پرسشی بنیادین وجود دارد؛ «برای چه زیستن و برای چه پیشرفت کردن». انسان مرعوبانه خلائی را در هر گام به سوی




تنها شده

    Vereinsamt| تنها شده |فردریش نیچه  |برگردان از زبان آلمانی: فرشاد نوروزی کلاغ ها بانگ سردادند و بر فراز شهر بال بگشودند: که برف در راه است. خوشا آنی که اکنون خانه ای دارد.   کنون به قامت سکوت ایستاده ای، پریشان! به پشت سر نگاه دوخته ای، آه که شمار گذشته از کف برده ای!